ljouwert's prachtige prinsentuin. een tuin die -terecht- vereeuwigd is in vestdijk's roman de koperen tuin.

'utrecht' aan de tweebaksmarkt, leeuwarden.

(de gebouwen links en rechts heb ik gesloopt, geprezen zij photoshop)

gisteren ben ik verhuisd, naar ljouwert. daar ben ik blij om, maar vooral mijn uitzicht zal ik missen. de drie foto's daarvan die je hier ziet kun je groot bekijken op:

flickr.com/photos/moniiq/652272002
flickr.com/photos/moniiq/224017746
flickr.com/photos/moniiq/427429222

amsterdam vecht. de rozengracht vertelde me van de week dat heel leeuwarden niet één zo'n straat kent. hoge bruine gebouwen met winkels, wat bomen en mensen, auto's en een tram. dat is het wel zo'n beetje. toch heb ik me zelden zo kosmopolitisch gevoeld als van de week op de rozengracht. leeuwarden heeft niets van stad.

leeuwarden is kleur en uitzicht en straten bezaaid met poëzie. ik zal er lopen van dicht naar dicht, van kleur naar water, van tijd naar zicht. ik zal wennen aan het blauwe licht onder bruggen over smalle grachten. niet meer schrikken van de onbekende groet. langzamer zal ik lopen. wie weet in winkels praatjes maken.

rozengracht. als ik eens heimwee heb en hier weer ben, dan zal ik schrikken van de tram. dan bots ik tegen alle mensen op, als ik de kleuren en dichten van ljouwert ben.

tricky questions on the road lately. for indeed where am i? i'm here, walking the streets of amsterdam. i notice the pavement, the dots and the words. i also notice the bits of grass in between the tiles. and they take me away from the road underneath my feet.

i'm gonna leave amsterdam this summer. i found a job in leeuwarden -or ljouwert- in fryslân. and i'm really happy and excited about that. i also know i'm gonna miss living in amsterdam.

no matter how much i like being in fryslân, how wonderful it feels to move in with my love and how interesting my job is going to be. the amsterdam streets are crumbling away beneath my feet. i look forward to leaving amsterdam, actually i look forward to missing it. but while i'm still here it feels kinda awkward.

the question strikes a chord. where am i? then i notice the tufts of grass and they make me smile. i'm ok.

anna ternheim, verrast door de staande ovatie gisteren in roepaen (ottersum), maar die had ze toch echt verdiend.

meer foto's op flickr en nog een paar meer op oypo.

lees ook gerard's prachtig verslag.

het is een tijdje terug maar ik kan het niet ontkennen: ooit had ik een kapsel. sssstt!

(en het is geen rare etelagepop-pose, ik was gewoon iets aan het vertellen aan een weggephotoshopt iemand)

klik de foto en via 'all sizes' bovenaan kun je hem dan op flickr groter bekijken.

nog een zelfportret-experiment.

klik voor de flickr-versie en groter formaat en om te zien wat het punctum van deze foto mogelijk is. ik heb barthes' punctum altijd met muziek geassocieerd (komt door omar natuurlijk) maar het blijkt meer met beelden te maken te hebben. en zo is er op flickr ook een groep 'the barthes punctum'.

experimenteel zelfportret.


klik voor de flickr-versie en groter formaat

zo zag het er afgelopen zondag uit. ik moet maar eens gaan kijken wat er nog rechtop staat.

eerst eens wat wensen. moge er uit de mist die 2007 nu nog is gelukkige, gezonde en verrassende dingen voor je opdoemen. *cheers*, heb een mooi jaar!

dus dat was 2006... weinig blogjes, waarvoor excuses. zelfs de eindejaarsbonanza heb ik aan me voorbij laten gaan. niet dat er in 2006 geen muziek was. zeker via mijn lief heb ik veel gehoord, heel mooie muziek zelfs. het bleef alleen wat minder hangen. ik heb 2006 meer met mijn ogen beleefd dan met mijn oren.

ik heb in brussel gekeken naar het werk van panamarenko en in rotterdam naar bas jan ader. ik heb gezien hoe ameland tijdens de zomeravondschemering op afrika kan lijken. ik heb in frankrijk ontdekt dat biggetjes zo hard kunnen rennen dat je ze nauwelijks meer kunt zien en in leeuwarden hoe kunstig licht in grachten en bomen een stad in een sprookje kan veranderen. ik heb na 18 jaar voor het allerlaatst de grote groene ogen en glanzendzwarte aaivacht van schatje-de-poes kunnen zien (die de dag na hemelvaart verkoos om zelf te gaan). ik zag plakjes courgette, drijvend op een nachtelijk verlicht zwembad en keek mijlenver over zuidfranse heuvels vanaf een hoogste punt. ik heb oog in oog gestaan met woeste koeien en gezien hoe anders junior boys er uitzien dan ze klinken. en het hele jaar mijn lief, wolken en ander fijns.

ik weet niet wat de omslag heeft bewerkstelligd, van woorden naar beelden, maar ergens begin 2006 begon ik te tekenen (zie ook de tekeningen bij mijn blogstukjes van februari t/m juni). en toen plots wilde ik een camera en 20 juli begon ik te fotograferen. dat eerste toestel verdronk al begin oktober in mijn tas. een lekkend flesje spa. ironisch genoeg na een dag zeilen op het ijsselmeer waar ik hem steeds angstvallig goed vasthield als ik half uit de klipper hing voor een foto. pas sinds een week heb ik weer een nieuwe. en een statief, een erg leuk boek over fotografie en een nieuwe harde schijf want dat fotograferen vreet nog meer ruimte dan muziek.

vorig jaar waren mijn lief en ik samen aan het bonanza-en, die laatste week van het jaar. aan één computer, met één muziekinstallatie maar met elk een eigen top 10 om over te schrijven. in de woorden van mijn lief toen: "was ik aan het wegdromen op de klanken van brian mcbride, probeerde moniiq wanhopig het hippyhappy gevoel van joy zipper op te roepen...". door mijn nieuwe medium was de afgelopen week -vooral voor mij- een stuk meer ontspannen. mijn lief was aan het schrijven en schrijven en ik klikte gewoon wat plaatjes van hem aan het werk (zie hier en hier) en bevredigde zo binnen fracties van seconden mijn creatieve behoeften. even uit de auto hangen als ik iets moois zag en *klik* alweer een bijdrage aan de wereld.

wel, zo simpel is het natuurlijk ook weer niet. ik rommel nog maar wat aan. ik had de vorige camera zo kort dat ik daarmee vooral vakantiekiekjes heb leren maken. mijn eigen beeldtaal heb ik nog niet gevonden maar oh wat is het ontdekken leuk, het kijken naar andere fotografen, het experimenteren met beweging en licht. ik zal eens vaker een foto hier plaatsen en niet alleen op mijn flickr-site, anders blijft moniiq.nl -vrees ik- zo leeg.

maar ik vind het een verademing. ik beleef de wereld intenser door er op een nieuwe manier naar te kijken. ik loop op straat niet meer verzonken in gedachten zoals ik altijd neig, maar kijk naar al het leven en stilleven om me heen en zie als voor het eerst. en zelfs in mijn dromen zoom ik in op wat mooi en vreemd is. ik ben klaar voor je 2007, laat je maar zien!

morgen weg, tot over een paar weken!